وبلاگ آموزشی دشتبان

امام باقر عليه السلام فرمودند:

 ابوذر(ره) در کنار خانه کعبه

 به پا خاست و خود را معرفي کرد و گفت:

 من «جندب» فرزند «سکن» هستم.

مردم اطرافش را گرفتند. سپس گفت:

 هر يک از شما اگر بخواهد سفري برود

توشه راهي به قدر کفايت به همراه برمي دارد.

 آيا براي سفر رستاخيز نمي خواهيد توشه کافي برداريد؟

مردي به پا خاست و گفت:

ما را در اين کار راهنمايي کن، گفت:

براي رستاخيز روزي را در هواي بسيار گرم

 روزه بدار و براي کارهاي مهم عمل

 حجّي به جاي آور و براي نجات از وحشت قبر

 دو رکعت نماز در دل شب بگزار.

 سخني که خير در آن است بگو

 و از حرفي که شر از آن برخيزد،

 خاموش باش. يا بر مسکيني

 از مال خود صدقه اي ده،

شايد از روز سخت، اي بينوا

تو را نجات بخشد.

 دنيا را به جاي دو درهم گير

 که يک درهمش را به عائله خود

انفاق کني و درهم ديگر را براي

 تأمين آخرتت از پيش بفرستي

 و سومين درهم زيانت رساند

و سودي ندارد از آن صرف نظر کن

و دنيا را دو کلمه بدان يک کلمه

در طلب روزي حلال

و يک کلمه در تحصيل کار آخرت

 و سومي زيان دارد و سودي ندارد،

 سپس گفت: غم و اندوه روزي که

 به آن نمي رسم و در انتظارش هستم،

مرا مي کشد.

 (الخصال الممدوحة و المذمومة)

 (شيخ صدوق)