چه کنيم که مبتلا به آرتروز نشويم؟
ميتواند توانتان را براي انجام فعاليتهاي فيزيکي معمول و روزانه
کاهش دهد تا جايي که حتي ممکن استيک پيادهروي ساده هم
برايتان طاقتفرسا شود.اگر بيش از 40 سال داريد
و درد و خشکي مفاصل ناشي ازتخريب غضروف بين مفصلي
تشخيص داده شده است،به آرتروز مبتلا شدهايد.
آرتروز يا استئوآرتريت،شايعترين بيماري از نوع التهاب
مفاصل است که با تخريب غضروف مفصل ايجاد ميشود.
گرچه آرتروز ممکن است هر مفصلي را درگير کند،
اما مفاصلي چون زانو و لگن که وزن بدن را تحمل ميکنند
بيشتر در معرض ابتلا هستند.گرچه اين بيماري به ستون فقرات،
انگشتان دست و مچ پا نيز سرايت ميکند،
اما چرا برخي افراد در سنين جواني به درد و التهاب
ناشي از آرتروز مبتلا ميشوند؟
اصولا آرتروز، زير چهل سالگي کمتر اتفاق ميافتد
مگر آن که شخص سابقهاي از عفونت مفاصل،
تصادف و آسيبديدگيهاي شديد غضروفي
يا روماتيسم داشته باشد.در واقع هر يک از اين عوامل
ميتواند به از بين رفتن مفاصل و بروز
آرتروز زودرس منجر شود.
آرتروز را با التهاب مفاصل اشتباه نگيريد
نيمههاي شب از شدت درد مفاصل از خواب ميپريد و
صبحها نيز با درد آزاردهندهاي که در مفاصل ملتهب زانو
و کمرتان احساس ميکنيد از رختخواب بيرون ميآييد.
متخصصان طب فيزيکي شما را مبتلا به التهاب مفاصل يا آرتريت
روماتوئيد ميدانند که نوعي بيماري خود ايمني است
و باعث نازک شدن غشاي پوشاننده مفاصل،
درد مزمن و التهاب در مفاصل ميشود. آرتروز گرچه به
نظر ميرسد که نشانههاي مشابهي
با التهاب مفاصل دارد،اما علامتهاي مشخصي دارد
که آن را از التهاب مفاصل جدا ميکند.
يکي از اين علائم،خشکي مفصلپس از استراحت است
يعني وقتي مفصل بهمدت طولاني بيحرکت بماند
هنگام فعاليت مجدد،درد ميگيرد. به همين علت،
بيماران مبتلا به آرتروز زانو صبحها که از خواب بيدار
می شوند بسختي راه ميروند،اما پس از مدتي راه رفتن آنها
به حالت عادي بازميگردد.همچنين کاهش انعطافپذيري
مفاصل نيز در بيماران مبتلا به آرتروزديده ميشود
و آزاردهندهترين عارضه ناشي از آرتروز درد است.
بر اين اساس، توصيه ميشود کساني که بيش از دو هفته
چنين علائمي را حس ميکنند،حتما به پزشک
متخصص مراجعه کنند.
چه کنيم که مبتلا به آرتروز نشويم؟
عامل اصلي بروز بيماري آرتروز سن بالاست،
اما ناهنجاريهاي مادرزادي استخواني،
عفونت مفاصل،روماتيسم و هر نوع حادثه
يا فعاليتي که به وارد شدن صدمه به مفصل
منجر بشود، خطر ابتلا به آرتروز را افزايش ميدهد،
اما يک فرد سالم که با هيچ کدام از
مشکلات گفته شده مواجه نشده،
چه بايد بکند که مبتلا به آرتروز نشود؟
اول آن که بايد از مفاصل بدرستي استفاده کرد و
با اصلاح روش نحوه صحيح نشستن و برخاستن از
وارد کردن فشار به قسمتهاي غيرعادي
غضروفهاي مفصلي،بويژه در ناحيه زانو و کمر جلوگيري کرد.
به عنوان مثال نشستن به حالت چمباتمه روي زمين
يا استفادهاز توالت ايراني ممکن است به وارد
آمدن فشار روي قسمتهاي غيرعادي غضروف
مفصلي در ناحيه زانو و لگن منجر شود
و فرد را مستعد ابتلا به آرتروز کند.از سوي ديگر،
تقويت عضلات ومفاصل با ورزش کردن و داشتن
تحرک منظم روزانه ميتواند از آسيبپذيري شخص
نسبت به بيماريهايي چون آرتروز بکاهد.
متأسفانه تاکنون درمان قطعي براي آرتروز
يافت نشده است،اما با کمک برخي روشهاي
درماني ميتوان غضروف مفصل را بازسازي کرد،
درد ناشي از اين بيماري را کاهش داد.
کيفيت زندگي بيمار را بهبود بخشيد.فراموش نکنيد که
درد و ناراحتي مفصل در برخي مبتلايان
به آرتروز آنقدر شديد است که بيمار نميتواند از آن
مفصل استفاده کند، پس اصليترين اقدام درماني
براي اين بيماران کنترل درد است.
بسیار سپاسگزارم که وقت خود را برای دیدن این وبلاگ صرف میکنید و با تشکر و قدردانی فراوان از شما