وبلاگ آموزشی دشتبان

امام صادق عليه السلام فرمودند:

هرگاه بر آن شدي که سخني بر زبان آوري،

ابتدا آن را به ميزان و محک خود بسنج.

اگر براي خدا باشد آن را بر زبان بران

و اگر چنين نباشد، خاموشي بهتر از آن است.

بدان که عبادت هيچ عضوي، چون عبادت زبان بي تکلف نيست.

گفتاري که براي رضاي خدا و وسيله اي براي

نشر نعمت هاي پنهان و آشکار، در ميان خلق باشد،

نزد خداوند از منزلتي برتر برخوردار است.

آيا نمي بيني که خداوند جل و علا به وسيله کلام،

اسرار وحي خود را به پيامبران سپرد و همچنين پيامبران،

به وسيله کلام فرمان حق را به امت خود مي رساندند

و اين نشانه شرافت کلام است ولذا، روشن و واضح است

که کلام (شايسته) برترين ابزارها و لطيف ترين عبادت هاست.

همچنين، هيچ گناهي، همچون کلام بنده را شتابان به کيفر

الهي نرساند و به سختي مورد ملامت قرار ندهد

و مردم را از او نرنجاند.

زبان، ترجمان و رازدار دل است که هرچه بر آن خطور کند،

عيان مي کند و هم به وسيله اوست که رازها برملا مي شود

و بر اساس زبان و گفته هاي آن،

خلايق  در قيامت بازخواست مي شوند. 

کلامي که نه براي خدا و رضاي او باشد، چونان شراب

دل و خرد را مست مي کند،

هيچ عضوي چون زبان شايسته زنداني شدن نيست.

حکيمي گفته است:

زبان خود را از گفتار پليد باز دار

و در غير اين صورت اگر تواني، سخن بگو.

اما آرامش و خاموشي صفتي زيبا و بلند مرتبه است

که موهبت خدا به مردمي است که در زمين

زندگي مي کنند و رازدار او هستند.

(مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه، باب چهل و ششم)