امام صادق عليه السلام فرمودند:


کسي که نصيحت کننده اي از باطن و بازدارنده اي از درون


و همنشيني راهنما نداشته باشد،


دشمن را بر خود چيره کرده است. 


امام هادي عليه السلام از پدرانش (عليهم السلام)


نقل فرموده است که حضرت علي(ع) فرمودند:


کسي که به رأي و فکر خود اکتفا کند،


خود را به خطر افکنده است.


امام صادق عليه السلام فرمودند:


در کار خود با کساني مشورت کن که


از پروردگارشان مي ترسند. 


امام صادق(ع) نقل کرده است که حضرت علي(ع) فرمودند:


در کاري که براي تو پيش مي آيد


با کساني که از خدا مي ترسند، مشورت کن. 


سليمان بن خالد گويد:از امام صادق(ع) شنيدم که مي فرمودند:


با مردم خردمند و باتقوا مشورت کن،


زيرا آنها جز به نيکي راهنمايي نمي کنند


و بپرهيز از مخالفت با آنان زيرا مخالفت با شخص پرهيزکار


و خردمند، باعث تباهي دين و دنياست.


امام صادق(ع) از رسول خدا(ص) نقل فرموده اند:


مشورت با خردمند اندرزگو باعث پيشرفت


و برکت و موفقيت از جانب خداست.


وقتي که شخص دلسوز و عاقل تو را


راهنمايي کند از مخالفت با او بپرهيز،


زيرا اين مخالفت باعث هلاکت مي شود.


امام جعفر صادق(ع) فرمودند:


چرا وقتي مسئله مهمي براي شما


پيش مي آيد و خود قادر به


حل آن نيستيد با افراد خردمند متدين


و پارسا مشورت نمي کنيد؟ 


سپس امام صادق(ع) فرمودند:


آگاه باشيد هر کس اين کار را انجام دهد، خدا او را خوار نمي کند،


بلکه مقام او را بالا مي برد و به بهترين کارها


و نزديک ترين آن ها به خدا هدايتش مي کند.


امام صادق(ع) فرمودند:


مشورت داراي حدودي است که اگر آن حدود شناخته


و رعايت نشود ضررش براي


مشورت کننده از نفعش بيشتر است.


آن حدود عبارتند از:


کسي که با او مشورت مي شود، ۱-عاقل باشد.


۲-آزاده و ديندار باشد. ۳-دوست مهربان و مانند برادر باشد.


۴-اگر از راز تو آگاه شد مثل اينکه خودت به آن آگاهي


و آن را مکتوم و پوشيده مي دارد.


زيرا تو زماني از راهنمايي مشاور سود مي بري


که او عاقل باشد و وقتي که وي آزاد مرد متدين بود


نهايت کوشش را براي نصيحت کردن تو به کار مي برد،


وقتي که دوست مهربان و مانند برادر باشد


و او را از راز خويش آگاه کردي،


راز تو را پوشيده نگه مي دارد و آگاهي او


مانند اين است که خودت به آن آگاهي.


(با اين شرايط) مشورت جامع و نصيحت کامل مي شود.


(«نصايح» سخنان چهارده معصوم، آيت ا... مشکيني، باب ۲۲ استحباب مشورت)