وبلاگ آموزشی دشتبان

هيچ بنده اي به دام وسوسه شيطان

گرفتار نمي شود مگر اين که از ياد

و ذکر خدا دور شده وفرمان و نهي اش

را خوار و ناچيز شمرده و آگاهي خدا را

نسبت به سرّ و خفاي خود فراموش کرده باشد.

وسوسه چيزي است که خارج از قلب،

ولي با اشاره خيال مي آيد و

اگر در قلب جاي گيرد، 

موجب سرپيچي و گمراهي و کفر مي شود. 

خداوند عزوجل بندگانش را

به لطف دعوت به خود کرده 

و عداوت و کينه ابليس را به آنان

شناسانده و فرموده است:

«در حقيقت شيطان دشمن شماست،

شما او را دشمن بگيريد.» 

پس با شيطان چنان باش که بيگانه اي

با سگ گله رو به رو مي شود و راه رهايي او،

پناه بردن به صاحب سگ است

تا او را از آزار سگ برهاند.

چون شيطان وسوسه گر نزدت آمد

تا از راه حق گمراهت کند و ذکر

خداي تعالي را از يادت ببرد،

به پروردگارت و پروردگار او پناه ببر که او

ياور حق در مصاف با باطل و پشتيبان

مظلوم است و مي فرمايد:

«چرا او را بر کساني که ايمان آورده اند

و بر پروردگار خويش توکل مي کنند،

تسلطي نيست.»

بر شناخت و چگونگي حرکت و مسير

و راه هاي وسوسه شيطان قادر و آگاه نتواني

شد مگر با مراقبت و استقامت هميشگي

در بندگي و ترس از قيامت و گفتن ذکر زياد

و کسي که اوقاتش به بطالت مي گذرد،

ناگزير شکار شيطاناست.

از فريب و نيرنگ و استکبار شيطان عبرت گير،

چرا که او فريفته عبادت و دانش خود شد

و بر خداوند گستاخي کرد و لعنت ابدي را

براي خود خريد. دل بستن به چنين موجودي،

خطاست و اميد خيرخواهي از او، تباهي است.

پس به ريسمان توفيق الهي چنگ انداز

و به عجز و قصور در انجام وظايف اقرار کن

و خود را محتاج لطف خدا بدان تا به لطف

وي از دام شيطان نجات يابي.

لحظه اي خود را از شر شيطان ايمن مدان

و چون عبادتت را نزد تو بزرگ جلوه دهد،

فريب مخور و به گفته او گوش مسپار.

او هر کسي را به گونه اي و وسيله اي مي فريبد،

تا او را چون خود مطرود درگاه احديت کند.

بدان که او نود و نه دروازه خير و نيکي

در برابرت مي گشايد تا در دروازه صدم تو را صيد کند،

پس با مخالفت با وي به مقابله او برخيز.

(مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه، باب سي و نهم